17 saat sonra enkazdan çıkarılan İnci Okan mutluluğunu kemanıyla anlatıyor
Rıza Bey Apartmanı enkazından alkışlar eşliğinde çıkarıldıktan sonra Ege Üniversitesi Hastanesinde tedaviye alınan ve ameliyat edilen İnci Okan, depremde bacaklarının üstüne yığılan “molozların ağırlığını” müzikle geride bıraktı.
İzmir'de 30 Ekim'de yaşanan depremden 17 saat sonra enkazdan çıkarılan 16 yaşındaki konservatuvar öğrencisi İnci Okan, ilk adımını attığı yeni yaşamında mutluluğun şarkısını kemanıyla seslendiriyor.
Hastanede 4 hafta tedavi gördükten sonra taburcu edilen Okan, İzmir'in Karşıyaka ilçesindeki bir klinikte fizik tedavi hizmeti almaya başladı. Depremzede genç kız, tedaviler sayesinde tekerlekli sandalyeden kalkıp ilk adımlarını attı ve çok sevdiği kemanıyla şarkılar seslendirdi. İnci Okan, yaşama azmi ve umuduyla yeni eserlere ses vermeye ve konserlerde alkışlarla karşılanmaya hazırlanıyor.
Rıza Bey Apartmanının enkazı altında geçen saatlerini anlatan Okan, şöyle konuştu:
"Çok zor bir süreçti, hem psikolojik hem de fizyolojik açıdan. Ayaklarımı, bacaklarımı kaybetme riskiyle karşı karşıyaydım. Ama bir yerde her şeyin düzeleceğini biliyordum. Önce şok yaşadım. Ne yapacağımı bilemedim. Etrafıma baktım karanlıktı, hiçbir şey göremedim. Telefonla aileme, arkadaşlarıma ulaştım. Ardından şarjım bitti, dışarısı ile iletişimim kesildi. Yapacağım bir şey kalmadı. Köpeğim Fıstık yanımdaydı. O benim için bir dayanaktı. Ondan güç aldım. Ona bir şey olmasın, diye düşündüm. Kendimi boş verip ona odaklandım. Köpeğimle uyuduk. Bacaklarımdaki molozlar canımı yaktığı için uyumasam o 17 saat geçmeyecekti. Çok şükür şimdi ikimiz de iyiyiz."
"İNSANLARDAN GÜÇ ALDIM"
Yaşadığı zor zamanlara rağmen hep iyi günlerin geleceğini düşündüğünü aktaran Okan, "İnsanlardan güç aldım. Çok uzun bir yol geçtim. Yorucu ve ağrılıydı ama her şeye rağmen çok mutluyum, tekrar adım atabiliyorum, yürüyebiliyorum. Gerçekten bir şeyleri kaybedebileceğimi anladım." diye konuştu.
İnci Okan, konservatuvardaki eğitimlere yoğun geçen tedavi süresince katılamadığını, fiziksel durumundaki iyileşme sonrası yeniden keman çalmaya başladığını ifade ederek, şöyle devam etti:
"İnsanlara umut olmak benim için çok önemli bir şeydi. İnsanlara bu umutla bir şeyler kazandırabileceğimi fark ettim. Kalplerdeki küçük bir etkinin bile benim için çok güzel olacağını düşündüm. Kemancı olmak benim en büyük hayalim. Nerede olursam olayım hep müzik yanımda olsun. Müzikle acıyı, mutluluğu, kederi ve duygularımı anlatmak istiyorum." (AA)
